De Altviool

De altviool is net zoals de viool en de cello een strijkinstrument, dat omstreeks 1550 is ontwikkeld uit de middeleeuwse vedel. De altviool werd gedurende lange tijd gezien als de Assepoester van de strijkersfamilie. Aan het einde van de 18e eeuw begonnen de componisten het specifieke geluid van de altviool te waarderen en kreeg hij de plek die hij verdiende.

De altviool lijkt veel op de viool, maar is in afmetingen iets groter. Daardoor is de klank lager en donkerder. Het instrument is 5 hele tonen lager gestemd dan de viool. De tonen van de 4 snaren van boven naar beneden zijn: A-D-G-C. De altviool zit qua toon-hoogte tussen de viool en de cello in. Hij wordt, net als de viool, onder de kin gehouden tijdens het spelen. Om klank te produceren worden de snaren aangestreken met de strijkstok.

Vedel uit de Middeleeuwen

De onderdelen van de Altviool

1. kam
2. inleg
3. snaren
4. toets
5. krul
6. stemsleutels
7. hals
8. zangbalk
9. F-gaten
10. stapel
11. zijranden
12. onderblad
13. bovenblad
14. kinhouder
15. staartstuk